Home Heling en Groei door Sjamanisme:

Heling en Groei door Sjamanisme:

Mijn verhaal Léon van der Knaap

Sta even stil en reis met me mee door mijn bijzondere levenspad, een reis vanuit het gewone naar het spirituele, vanuit onzekerheid naar kracht, vanuit worsteling naar overwinning. Ik ben Léon van der Knaap, en ik wil je graag meenemen in mijn persoonlijke verhaal, een verhaal van transformatie en groei dat heeft geleid tot mijn passie om anderen te helpen bij het veranderen van hun leven.

Leon van der Knaap aan het uitleggen

Gewoon zoals ieder kind

Zoals bijna alle kinderen hier in Nederland ga ik gewoon naar school. Doe mijn ding, houd ervan om buiten te spelen, bouw hutten achter in de tuin, doe regelmatig spelletjes op de Playstation en heb een enorme interesse in Indianen en het leven in stammen (hier gaan mijn spreekbeurten dan ook vaak over). Ik heb energie voor tien en klim overal op en in.

Helaas begin ik vrij vroeg op de basisschool last te krijgen van buikpijn en krampen in mijn middenrif. Het blijft meer dan een week aanhouden en mijn moeder besluit met mij naar de dokter te gaan. De aankomende tijd zijn we nogal aan het “dokteren”. Het ene naar het andere medicijn wordt voorgeschreven zonder echt resultaat te boeken. Dan komt het moment dat ik een bepaald drankje krijg, echt heel vies! Maar we proberen het gewoon. Met het nemen van dit drankje gaat het eigenlijk bergafwaarts. Elke dag dat ik dit drankje neem, voel ik me minder goed. Ik krijg meer buikpijn en meer last van krampen, zelfs mijn stoelgang gaat niet meer zoals het moet zijn.

We proberen het een week en het gaat gewoon niet meer. Ik voel me ziek, heb geen energie meer om wat te doen, ik herken mezelf niet terug. Mijn moeder ook niet overigens dus we besluiten te stoppen met deze medicatie.

Een andere weg inslaan

De manier hoe het nu gaat is gewoonweg niet te doen. Er moet een andere manier zijn om van mijn problemen af te komen. Hier start mijn reis om het anders te gaan doen en mijn problemen vanuit een andere invalshoek op te lossen.

Een lerares van de school waar ik naartoe ga, doet kinesiologie. We hebben een sessie. Ze heeft een mooi houten doosje met allemaal buisjes erin zitten. In deze buisjes zit iets wat op energieniveau verbonden is met een bijbehorend iets zoals; bepaalde voedingswaren of materialen. Door middel van spiertesten kijkt ze op welk buisje mijn systeem reageert.

Het voornaamste wat er bij mij uit komt is het vermijden van katoen in de nacht en het gebruik van gebleekte suiker. Dit moet ik een week vermijden. ‘s Avonds lig ik daarom onder een wollen deken, geen pretje want het kriebelt ontzettend maar hé als het helpt waarom niet. Het vermijden van suiker blijkt ook een pittige uitdaging. Ik kom er namelijk achter dat ik best heel veel suiker gebruik.

Gelukkig kan ik wel fruit suiker gebruiken, het smaakt anders maar het is goed te doen. Deze week gaat er een aantal keer door mijn hoofd of dit me wel kan helpen. Hoe kan het vermijden van suiker en bij het slapen katoen vermijden nu iets doen aan mijn buikklachten? Toch blijf ik het gewoon proberen want wat als het wel werkt. Nu de week om is, voel ik me iets beter. Dit is het eerste moment dat mijn klachten zijn gestabiliseerd en iets zijn verlicht.

Mijn eerste contact met spiritualiteit

Het gaat een tijdje beter maar echt opgelost is het nog niet. Enige tijd later zijn we bij mijn opa en vang ik een gesprek op tussen mijn ouders, oom, tante en opa. Mijn oom, tante en opa vertellen dat ze een opleiding in reiki doen. Iets in me vindt dit ontzettend interessant en ik besluit te luisteren wat er allemaal wordt verteld. Ze hebben het over onzichtbare energie en dat je mensen kan helpen met deze energie om van klachten af te komen. Ik vraag ze of dit mij ook kan helpen met mijn klachten. Ze zijn duidelijk enthousiast en vertellen me dat dit mij ook kan helpen. Ik voel me een kind in een snoepwinkel en begin een vragenvuur. Hoe werkt dat dan, hoe zit dit en hoe kan iets wat je niet ziet helpen. Waarop ze zeggen: “ga maar zitten, sluit je ogen en ervaar het maar”.

De eerste healing die ik ontvang

Ik doe wat ze zeggen en ga ontspannen zitten met mijn ogen dicht. Mijn tante gaat achter mij staan en legt haar handen op mijn schouders. Ze begint de energie te sturen waar ze het zojuist over had. Ik voel de energie door mijn lichaam heen gaan. Het is warm, een tinteling bij mijn voeten, dan begint er een trekkend gevoel in mijn benen te ontstaan. Vervolgens ontstaat er een ontspanning die ik niet eerder heb gevoeld en ik merk dat mijn klachten afnemen. Ik zak in het moment en heb even nergens meer last van. Het duurt maar een kwartiertje of zo iets maar het was heerlijk om me even tip top te voelen. Daarna kwamen de klachten wel weer wat terug maar toch merkte ik duidelijk een verschil met voor en na.

Wat ik me afvraag is of ik dit ook kan leren. Want hoe handig is het wanneer ik mijzelf kan helpen wanneer ik last heb van mijn buikklachten? Gelukkig kan dit en ik vraag meteen een aantal tips wat ik kan gebruiken om mezelf te helpen. Zo krijg ik een aantal oefeningen die ik kan gebruiken zoals: aarden, mezelf beschermen en de basis in energie sturen.

De aankomende tijd probeer ik om de oefeningen die ik heb geleerd, geregeld te gebruiken. Dit helpt me enorm om mijn buikklachten dragelijk te houden. De rest van de tijd dat ik op de basisschool zit gaat het met deze oefeningen heel erg goed. Ik meld me niet meer ziek, wat voor mijn ouders natuurlijk heel fijn is.

De terugkeer van klachten

Het gaat allemaal aardig goed tot het moment dat ik (hier ben ik 15 jaar) op de middelbare school in klas 4 op kamp mij niet goed voel. Ik ervaar een soort kramp in mijn buik echt een enorme spanning maar ik kan niet plaatsen waarom ik dit gevoel heb. Het is een onbekend gevoel wat ik nog niet eerder heb ervaren. Daarna begint ook mijn keel deze spanning te ervaren, het is net of hij dicht gaat zitten. Even later gaan we ontbijten maar ik krijg echt waar niks door mijn keel. Dan hoor ik dat we naar een concentratiekamp gaan. De connectie is snel gelegd. Nu snap ik precies waar mijn buikpijn vandaan komt.

De busreis

Op het moment dat we naar de bus gaan wordt alles heviger en heviger. De kramp en spanning waar ik de hele ochtend al last van heb nemen gigantisch toe. De weg naar het concentratiekamp toe is echt afzien. De oefeningen die ik heb geleerd ben ik aan het toepassen, daarnaast komen er ook nog wat eigen hersenspinsels op die zouden kunnen helpen. Ik zet extra schilden om me heen, ga me nog steviger aarden en probeer alle energie die me niet dient af te voeren. Ik vraag aan de aarde of ze deze energie om kunnen zetten in positieve energie en dat ik graag positieve energie terug wil ontvangen in mijn systeem.

Onmogelijk om aan deze energie te ontsnappen

We komen aan en staan bij een grote poort. De kramp en spanning zijn bijna ondraaglijk. Ik merk dat ik in paniek raak, ik weet niet wat ik moet doen. Dan begin ik even heen en weer te lopen in het gras. Dit lucht iets op maar de energie die hier hangt is niet goed voor me. Als we naar binnen gaan zoek ik het eerste toilet op dat ik kan vinden om even in mijn eigen energie te zitten. Ik loop alle schilden en aardingswerk nogmaals na. Het verlicht iets maar ik baal dat ik de boel niet op orde krijg. Dan moet ik snel naar de groep maar jeetje wat is dit frustrerend.

Elke stap is zwaar, de energie is onbeschrijfelijk, de vele bescherming die ik om mijzelf geplaatst heb zijn niet genoeg om deze heftige energie buiten mijn systeem te houden. Ik merk op dat de negatieve energie binnendringt in mijn systeem. Wanneer we gelukkig weg gaan bij het concentratiekamp blijft helaas het nare gevoel.

De rest van het schoolkamp blijft één grote uitdaging. Ik blijf die kramp houden in mijn buik en heb steeds het idee dat ik moet overgeven.

De nieuwe zoektocht naar verlichting

Nu ik deze nieuwe klachten ondervindt, is het weer een hele opgave om naar school te gaan en de “normale” dingen te doen. Het lukt me niet goed om in drukke ruimtes te zijn. Wat ik dan ervaar is een enorme opkomende spanning in mijn buik en keel, wat gepaard gaat met het idee dat ik moet overgeven. Ik meld me daarom vaak ziek en maak hierdoor niet genoeg uren op school. De oefeningen die ik eerder altijd deed werken niet zodanig dat het dragelijk wordt. Het wordt een beetje een fiasco zo.

Samen met mijn ouders besluiten we om te gaan zoeken naar een oplossing voor deze klachten. We slaan nu bij voorbaat de reguliere zorg al over, want ja dit is nogal onverklaarbaar en zullen we wederom niet bij de oorzaak van de kwaal komen. We gaan naar diverse therapeuten. Zo gaan we langs healers en doe ik een cursus om beter bij mijzelf te kunnen blijven. Hier leer ik om bewust anderen hun energie te voelen en na te gaan welke informatie dit mij geeft. Hieruit kan ik voelen waar deze persoon last van heeft en tot waar de energie van de andere persoon reikt en ook tot waar mijn energie loopt. Ook een traject in haptotherapie proberen we om bewuster te worden van mijn eigen systeem. Allemaal zonder “echt” resultaat.

Mijn eerste echte ervaring met Sjamanisme

Voor mijn 16de verjaardag vraag ik aan mijn oom en tante om mij meer te leren over spiritualiteit en het sjamanisme. Wat ik krijg had ik niet durven dromen. Mijn oom en tante nodigen mij uit om samen met mijn oom mee te gaan naar een open dag waar hij zijn opleiding tot Sjamanistisch healer volgt.

De dag dat ik mijn verjaardagscadeau krijg zit ik vol spanning. Dit is een droom die waarheid wordt. Ik heb ontzettend veel last van de spanning, mijn buik en keel maar ik heb er echt ontzettend veel zin in.

Wanneer we aankomen is er veel energie aanwezig. Er zijn veel mensen, ik ruik salie en Palo Santo hout. Er staan buitenhaarden aan wat een gezellige sfeer creëert. Dit alles overweldigd me waardoor mijn klachten verergeren. Toch is mijn nieuwsgierigheid en leergierigheid groter waardoor de keuze om te blijven snel is gemaakt. We beginnen die dag met het kennismaken met de sjamaan (leraar). Ze vertelt wie ze is en wat we vandaag gaan doen. We beginnen met een trancereis waarbij we healing vragen. Vervolgens mogen we op een trommel spelen en hebben we een gezamenlijke drum cirkel.

De Soul-retrieval die alles veranderde

In de middag gaan we een Soul-retrieval doen. Dit doen mijn oom en ik op elkaar. Ik ben eerst aan de beurt en ervaar een diepe ontspanning en rust over me heen vallen. Dan mag ik, ik begin met het lopen van het levenspad. Kom op verschillende plekken aan waar ik wat mag doen. Daar verander ik de energie en haal ik wat terug. Het is een hele reis maar het gaat me super af. Ik besef me dat ik dit nog nooit gedaan heb, maar ondanks dat gaat het zo ontzettend vanzelf. Ik voel me één met het moment, heb nergens last van, mijn klachten zijn op dit moment helemaal verdwenen.

Wanneer ik klaar ben en met mijn oom het nagesprek heb geeft hij aan dat hij een hele intense energie ervaren heeft. Het was net alsof ik een zware plaat op zijn hart heb gelegd en hij geeft aan dat ik super krachtig ben in mijn energie en wat ik zojuist heb gedaan voor hem. Dit compliment dringt diep tot me door en raakt mijn ziel. Ik wordt er zo ontzettend gelukkig van, voel me sterk en sta volledig in mijn kracht. Dit is wat ik later wil! Mensen helpen met hun problemen, ze verlichting brengen!

Ik raak mezelf echt mijzelf

Wanneer ik op den duur alles op de rit heb. Kom ik in een relatie terecht waar ik op de proef wordt gesteld om goed bij mijzelf te blijven. Mijn toenmalige relatie had last van borderline en een niet al te goede relatie met haar familie. Hier kwam ik gaandeweg achter. Maar dit weerhield me niet om ervoor te gaan. Ik help haar aan alle kanten en dit kun je duidelijk terugzien in haar gemoedstoestand en banen met haar familie.

Eigenlijk floreert alles en heeft ze weer meer contact met haar vader die ze lange tijd naast haar neer heeft gelegd. Hoe beter het met haar gaat hoe minder goed het met mij begint te gaan. Op een dag voelt er iets niet in de haak. Ik heb een naar gevoel: het klopt niet. Het is een eenzaam gevoel, een gevoel van wantrouwen. Dan schiet me vreemdgaan te binnen. Ik krijg het idee dat ze niet trouw is gebleven aan onze relatie.

Vissen naar de waarheid

Naar veel vissen naar de waarheid komt uiteindelijk het hoge woord eruit. Het klopt inderdaad wat mijn gevoel me zij. Ze geeft aan inderdaad niet trouw te zijn geweest. Alleen vertelt ze me dat dit komt omdat de andere persoon haar overmeesterde. Dit voelt niet goed maar besluit op dat moment haar woorden voor lief te nemen.

Onhoudbare stress

We proberen nog lang om alles te laten werken maar het lukt me niet om dit uit mijn hoofd te krijgen. Het is geen makkelijke periode want iets in me zegt me dat haar verhaal niet logisch is. Ik ervaar er veel stress van. Achteraf kan ik zeggen dat dit me dieper raakt dan ik op dat moment dacht. Dag in dag uit loop ik nu met een heleboel stress en spanning, wat als dit wat als er dat gebeurt. De stress mondt uiteindelijk uit tot darmproblemen. Mijn stoelgang verloopt niet meer soepel en ik moet steeds vaker naar het toilet.

Op een dag dat ik naar school moet en uit de bus stap, moet ik super nodig plassen. Ik besluit achter een elektriciteitshuisje mijn behoefte te doen. Maar dan krijg ik ineens ontzettend last van mijn darm en krijg ik een “ongeluk”. Ik heb niks bij me om me schoon te maken en raak in paniek. Op de grond liggen vieze doeken die ik gebruik om me enigszins schoner te krijgen. Het boterhamzakje dat ik om mijn brood heb zitten, gebruik ik om mijn ondergoed in te doen. Gelukkig heb ik een deobus mee die ik leeg spuit om de lucht te maskeren. Dan ga ik met de eerstvolgende bus terug naar huis.

Opnieuw naar de dokter

Na deze gebeurtenis ga ik naar de dokter. Daar schrijven ze me zakjes voor maar dit helpt niet. Dan wordt ik doorverwezen naar de MDL (maag, darm, lever) arts. Ik krijg onderzoeken en er komt uit dat ik Colitis ulcerosa heb. Dit zijn ontstekingen in de dikke darm. Deze heb ik op dit moment ook en het zijn geen kleine ontstekingen. Hiervoor krijg ik medicatie om de ontstekingen weg te krijgen.

De afgelopen periode en de periode waar ik aan het dokteren ben om mijn darmen rustig te krijgen en te houden raak ik steeds meer verwijderd van mijzelf. Spiritueel bezig zijn doe ik niet meer en raak steeds verder in een isolement terecht. School gaat niet goed waardoor ik een jaar over moet doen. Kortom, mijn leven staat op zijn kop. Er ontstaan ook discussies met de dokter over mijn “ziektebeeld”. Ik geef aan niet continu aan de medicatie te willen en dat ik ervan overtuigd ben van mijn problemen af te kunnen komen. Hier zijn de doktoren en assistenten het duidelijk niet mee eens. Waar het kort gezegd op neerkomt is dat er wordt gezegd dat dit soort ideeën niet kunnen en dat dit bij niemand gebeurt.

Stoppen met medicatie

Zo eigenwijs als ik ben, besluit ik te stoppen met het nemen van mijn medicatie. Wat me opvalt is dat ik minder last krijg van mijn stoelgang en dat dit beter gaat. Dit gaat een hele lange tijd heel erg goed. Tot ik weer in een soort chronische stress beland. Iets met een aannemer die besluit zomaar al zijn werk neer te leggen en er met te veel geld vandoor gaat. Ik heb veel juridische correspondentie en een hoop stress van het geheel. Dit merk ik meteen terug in mijn darmen. Dan komt erbij dat mijn werk niet meer betaald omdat de zaken daar niet goed gaan waardoor er ook nog stress bij komt en als klap op de vuurpijl is er een kleine op komst waar ik onbewust ook nog wel wat spanning voor had. Kortom veel te veel.

Ik wordt weer heel erg ziek

Op een gegeven moment voel ik aan alles dat het niet meer goed zit. Ik besluit om contact op te nemen met de MDL arts. Ze willen onderzoeken doen die met enige spoed plaatsvinden. Na de onderzoeken krijg ik te horen dat mijn dikke darm weer heel erg ontstoken is en dat er zweervorming is geconstateerd. Ze vertelt me dat door haar nieuwe bevindingen ze het ziektebeeld niet vindt passen bij Colitis Ulcerosa en ook niet bij Crohn en dat ze het nu onder de noemer IBDU (Inflammatory Bowel Disease Unclassified) zet. Dit houdt in dat ze niet een precieze diagnose kunnen stellen.

Alle energie is op na dit alles en daarom draai ik de ziektewet in met een burn-out. De MDL arts heeft me doorgestuurd naar de praktijkondersteuning huisarts om te kijken of ik hier wat kan halen met betrekking tot het omgaan met spanning en stress. Als ik een paar keer ben geweest, vraagt ze me: waar krijg je nu energie van? Dit was een goeie vraag. Ik had er niet 123 antwoord op. Verder die dag bleef de vraag in mijn hoofd hangen tot het moment dat ik het had. Ik krijg er energie van als ik met spiritualiteit bezig ben.

Het terugvinden van mijzelf

Ik wil de proeff op de som nemen door een healing te doen die avond bij mijn vrouw. Zo gezegd, zo gedaan en wauw, wat was dat gaaf om weer te doen. Ik voel me na de healing helemaal geweldig en vol energie en dit duurt ongeveer een uur. Kortom dit is het antwoord waar ik naar op zoek was. Dit is het begin waar ik bewust de keuze maak om mijn kinderdroom na te jagen en opleidingen te gaan volgen in het sjamanisme en het begin van mijn reis om Sjamaan te worden om op deze manier zoveel mogelijk mensen te helpen op hun levenspad.

Na vele opleidingen is het tijd om anderen te helpen

Elke dag weer als ik met sjamanisme bezig ben, voel ik me meer mezelf, sterker en krachtiger als persoon. Nu ik vele opleidingen verder ben en veel healing voor mezelf gedaan heb, is het de hoogste tijd om ook anderen te helpen met hun levenspad en uitdagingen. Nu een aantal healingen verder heb ik ontzettend positieve reacties gehad zoals; “Na de healing voel ik me elke dag steeds meer mezelf”, “Je hebt echt wat veranderd in de energie en mijn leven”, “Ik ervaar meer ruimte om mezelf te zijn” en zo zijn er nog veel meer. Ik ben blij dat ik nu op degene kan zijn die anderen begeleid en help om hun mooiste leven te leven.